بررسی ونقد دیدگاه علامه طباطبایی وآیت الله جوادی آملی ذیل آیۀ215 بقره

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانش آموختۀ ارشد علوم حدیث گرایش تفسیر اثری از دانشگاه اصفهان

2 دانشیار دانشگاه اصفهان

چکیده

خداوند در آیه 215 بقره می فرماید: « یَسْئَلُونَکَ ما ذا یُنْفِقُونَ قُلْ ما أَنْفَقْتُمْ مِنْ خَیْرٍ فَلِلْوالِدَیْنِ وَ الْأَقْرَبینَ وَ الْیَتامى‏ وَ الْمَساکینِ وَ ابْنِ السَّبیلِ وَ ما تَفْعَلُوا مِنْ خَیْرٍ فَإِنَّ اللَّهَ بِهِ عَلیمٌ» مفسران ذیل این آیه نظراتی را مطرح نموده اند که خالی از اشکال نیست. برخی از این نظرات عبارتند از: 1-سؤال پرسش‌گران مبنی بر چیستی انفاق به نظر علامه طباطبایی به دو دلیل لغو است: الف)نحوۀ پاسخ گویی به سؤال ب)واضح بودن مصداق انفاق2- مراد از خیر در آیه به نظر اکثر مفسران مال است.3- به نظر آیة الله جوادی ترتیب موجود درآیه تنهاترتیب ذکری است و دلالت تقدم قبل بر بعد ندارد. نگارندگان مستندبه ادله، این نظرات را رد می‌نمایند. برخی از نتایج دست یافته عبارت است از: منظور از خیر در «ما انفقتم من خیر» فقط مال نیست و پاسخ سؤال مذکوردر آیه( «چه چیزی انفاق کنیم») این است که هر فعل خیری، انفاق محسوب می‌شود؛بنابراین نمی‌توان گفت باتوجه به واضح بودن انفاق مال، سؤال پرسشگران لغو است. هم چنین ترتیب مذکور در آیه دلالت بر تقدم قبل بر بعد دارد. لذا اولویت در انفاق به ترتیب والدین، خویشاوندان،یتیم، مسکین و ابن سبیل است.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

Reviewing and criticizing the view of Allamah Tabatabai and Ayatollah Javadi Amoli in vers

نویسندگان [English]

  • tahereh sadat sayed nari 1
  • Reza Shokrani 2
1 Graduate student of Hadith Sciences
2 Faculty Member of Isfahan University
چکیده [English]

The followers of verse 215 of Bagheron have come up with ideas that are not empty. Some of these comments are 1. The questioner in terms of Allamah Tabatabai is canceled for two reasons: a) How to answer the question b) Clearness of the expedient Charity 2. The term "goodness" in verse is considered by most commentators. 3. According to Ayatullah Javadi, the order of existence is one of a kind and does not imply precedence over the dimension. The authors of the documentary evidence that these comments are rejected. Some of the results are: The purpose of goodness in "Our Consecration to Me" is not merely good. The answer to the question in the verse ("what to spend") is that every good act is considered to be a charity; therefore, it can not be said, given the obvious nature of the charity, Askers question is canceled. Similarly, the aforementioned order in the verse implies precedence over the preceding one. Therefore, priority is given to partaking in Parents, Relatives, Orphans, Meskin and Ibn Sobil, respectively.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Charity
  • 215 rewards
  • alms
  • examples of alms
  • priority in charity