نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 استاد درس خارج حوزه علمیه قم

2 کارشناس ارشد دانشگاه معارف قم

چکیده

زندگی انسان، با ویژگی‌های بی‌نظیرش، از نعمت‌های گرانسنگ خدای والا به شمار می‌آید که پیوسته در معرض نیست شدن است. از سوی دیگر، در زندگی قرآنی، مدیریّت زمان از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است؛ یعنی انسانِ با ایمان برای رسیدن به آرمان‌های والای خویش، باید با برنامه‌ریزی هوشمندانه، کیفیت بهره‌وری از عمرش را بیش‌تر کند تا زودتر به مقاصد خویش برسد.
بدین منظور باید انسان مؤمن مدبّر، شیوه‌های بینشی خاصی را سرآمد امور خویش قرار دهد؛ یعنی نوعی تغییر و دگردیسی در قلمرو اندیشه‌اش پدید آورد تا بتواند از زندگانی‌اش استفاده بهینه و بیشینه داشته باشد.
نخستین کتاب غربی در باره مدیریّت زمان، اواخر دهه1950 به بازار آمد؛ ولی سال‌ها پیش‌تر، در منابع اسلامی با عناوین استفاده بهینه از عمر و فرصت‌های گوناگون زندگی، گاه نیز ضرورت داشتن نظم، از آن یاد شده بود.
پژوهش پیش رو، با تحلیل شیوه‌های بینشی و فکری مدیریّت زمان در سبک زندگی قرآنی، بر اساس چیدمان منطقی و دسته‌بندی‌های استاندارد و نگارشی روان و گویا، چهار شیوه را پیشنهاد می‌دهد.
روش پژوهش این مقاله، نقلی وحیانی(تحلیل دلالیِ متنی و فرامتنی آیات و روایات) و گردآوری داده‌ها به روش کتابخانه‌ای و با استفاده از نرم افزارهای مرتبط و داده‌پردازی متن مقاله، به روش توصیفی و تحلیلی است.

کلیدواژه‌ها

موضوعات