نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

دانشگاه قم

چکیده

اسلام با احترام به جایگاه زنان و سفارش به ازدواج، از مهم‌ترین کارکردهای خانواده را تکثیر نسل و زنان را مقوّم خانواده و مسیر بی‌بدیل تحقق این امر می‌داند، در حالی که فمینیست‌ها نسبت به نقش حیاتی زایش زنان که استمرار نسل بشر وابسته آن است دیدگاه چالش برانگیزی دارند و این مهم دستاویزی برای کاهش باروری و نرخ جمعیّت شده که به عنوان چالشی جدّی با پیامدهای بسیار، جوامع انسانی را تهدید می‌کند، پژوهش تحلیلی حاضر که داده‌های آن به روش کتابخانه‌ای گردآوری شده به بررسی و نقد باور فمینیست‌ها در خصوص عدم فرزندآوری زنان از منظر تفسیر آیات قرآن و روایات اهل‌بیت (علیهم السلام) پرداخته، نتایج حاکی از آن است که استدلال فمینیست‌ها همچون کتمان غریزه مادری، باور فراهم شدن موجبات تداوم ستم بر زنان با آوردن فرزند، اولویت اشتغال بر داشتن فرزند و غیره با آموزه‌های اسلام ناسازگار است و راهکار همجنس‌گرایی، تجویز بهرمندی از فناور‌ی‌های نوین‌ تولیدمثل همچون خرید نطفه و غیره بن‌بست‌هاییست که نوعی از ظلم را به نوعی دیگر تبدیل می‌کند، زنان آنگاه در سلامتند که میل فطری و هویّت حقیقی خود را رشد دهند، لذا زنان مسلمانی که تحت تاثیر افکار فمینیست با ژستی روشنفکرانه از ایفای نقش مادری فاصله گرفته‌اند از جایگاه ارزشمند خود فاصله گرفته-اند.

کلیدواژه‌ها