واکاوی مولفه‌های حیات خدامحور و حیات خودبنیاد بر اساس داستان باغدار و بی باغِ سوره کهف

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 جامعه المصطفی

2 استادیار مجتمع عالی بنت الهدی

چکیده

در حیات بشری، دو نوع حیات خداپسندانه و خودپسندانه، به وضوح قابل مشاهده است. شناخت عناصر حیات خودمحور در مقابل حیات دینی، به‌خاطر لزوم رهایی از مجازات الهی در زندگی انسان حائز اهمیت است. هدف نوشتار کنونی، شناخت ابعاد مکتوم حیات خودپسندانه و حیات خداپسندانه، بر اساس داستان باغدار و بی باغ در آیات 7 تا 64 سوره کهف است. یافته‌های تحقیق با روش توصیفی تحلیلی به همراه شیوه استنطاقی آیات فوق، معطوف به این حقیقت مهم است که اولاً، خداوند بر اساس مشیّت خود، هرگاه انسان، بریده از خداوند و متکی بر نیروی خود باشد افزون بر عذاب اخروی، به عذاب دنیوی هم گرفتار می‌نماید. ثانیاً، حیات خودآیین، مملوّ از مولفه‌هایی همچون: طغیان، تفاخر و تکبر در برابر نعمت‌های الهی، بی‌توجهی به نصایح اولیای الهی، شرک به خداوند به معنای اعم، خارج‌شدن از ولایت الهی، فقدان حس همدردی با نیازمندان و غیره هست که زمینه ساز نزول عذاب دنیوی می‌باشد. در مقابل، حیات خداپسندانه، متضمن مؤلفه‌هایی مانند: عدم دلبستگی به زینت‌های زمینی، توجه به باقیات الصالحات، آگاهی به مشیّت مطلق خداوند قبل از اراده و عزم امور، کمک به محرومان و ... هست که زمینه بهره‌مند از فیوضات الهی را به ارمغان می‌آورد.

کلیدواژه‌ها

موضوعات



مقالات آماده انتشار، پذیرفته شده
انتشار آنلاین از تاریخ 10 اردیبهشت 1405
  • تاریخ دریافت: 24 مهر 1403
  • تاریخ بازنگری: 01 دی 1403
  • تاریخ پذیرش: 24 دی 1403