قرآن کریم.
ابنناقیا. عبدالله بن محمد. (1387ق). الجمان فی تشبیهات القرآن. تحقیق عدنان محمد زرزور، کویت: وزارة الأوقاف و الشؤون الاسلامیة.
بابایى. علىاکبر. (1423 ق). روشهاى تفسیر قرآن. تهران: انتشارات سمت.
ثعلبی. ابیاسحاق احمد ابراهیم نیشابوری. (1422ق). تفسیر الکشفالبیان. بیروت: دار الاحیاء للتراث.
خاکپور. حسین. (1390ش). «تبیین واژگان آیات قرآن توسط عترت در روایات تفسیری اهل سنت»، سفینه، شماره 33
دهقان. سمیرا. (1394). شیوه تبیین واژه گان قرآن توسط امام علی علیه السلام در مصادر اهل سنت، پایاننامه کارشناسی ارشد: دانشگاه سیستان و بلوچستان.
راغباصفهانی. حسین بن محمد. (1412ق) المفردات الفاظ القرآن. بیروت: دارالشامیه.
زرکشی. بدرالدین محمد بن عبدالله. (1407ق). البرهان فی علوم القرآن. بیروت: دارالفکر.
شاکر. محمدکاظم. (1418ق). روشهای تأویل قرآن. قم: دفتر تبلیغات حوزه علمیة.
طبری. ابوجعفر محمد بن جریر. (1412ق). جامعالبیان فی تأویل القرآن (تفسیر طبری). بیروت: دارالمعرفة.
قرشی. علیاکبر. (1371ش). قاموس قرآن. تهران: دارالکتب الاسلامیه.
میرباقری، سیدمحسن. (1422ق). ظاهر قرآن و باطن قرآن. تهران: انتشارات رایزن.
هاشمی. سیداحمد. (1380ش) جواهر البلاغه. قم: انتشارات حقوق اسلامی.
نرمافزار جامع التفاسیر
نرمافزار جامع الأحادیث
)