بازپژوهی تطبیقی جایگاه سنّت در تفسیر قرآن به قرآن با تأکید برتفسیر المیزان و الفرقان

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشگاه علوم و معارف قرآن کریم

2 مرکز تخصصی تفسیر و علوم قرآنی حوزه علمیه قم

3 پژوهشگاه حوزه و دانشگاه

چکیده

یکی از اساسی‌ترین مسائل مرتبط با روش تفسیری قرآن به قرآن، بررسی جایگاه روایات تفسیری در این روش تفسیری است. علامه طباطبایی و استاد صادقی تهرانی از مفسران شیعی و مشهور در این روش تفسیری هستند. برخی از پژوهشگران بر این باورند که این دو اندیشمند با تکیه بر روش تفسیر قرآن به قرآن، منکر رجوع به سنت در تفسیر قرآن هستند. اگر چه ظاهر ابتدایی برخی عبارات این دو تفسیر موهم چنین مطلبی است ولی توجه به قرائن موجود در کلام ایشان و توجه به مشی عملی آنان در تفسیر قرآن، خلاف این مطلب را ثابت می‌کند. از منظر علامه، قرآن کریم در دلالت لفظی و در بیان مرادات واقعی مستقل است و نقش سنت پیامبر(ص) و اهل بیت(ع) تنها نقش تعلیمی و هدایتی است در فهم آنچه قرآن بنفسه و مستقلاً دلالت بر آن دارد. استاد صادقی تهرانی نیز قرآن کریم را در بیان مرادات واقعی خود مستقل می‌داند به طوری که معصوم می‌تواند آیات قرآن را با تکیه بر خود قرآن تفسیر کند. اما قاصرین با توجه به درجه قصورشان در رسیدن به مقاصد قرآن کریم، نیازمند بیان معصوم بوده به طوری که در پناه بیان معصوم به همان چیزی می‌رسند که قرآن بنفسه و مستقلاً دلالت بر آن داشت. این نوشتار با روش تطبیقی به جایگاه سنت در تفسیر قرآن به قرآن از منظر دو تفسیر المیزان و الفرقان اشاره کرده است و پس از آن به بررسی تطبیقی نمونه‌هایی از آیات قرآن در این دو تفسیر پرداخته است

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

Comparative study of the place of tradition in the interpretation of the Qur'an to the Qur'an, with emphasis on the interpretation of al-Mizan and al-Furqan

نویسندگان [English]

  • Rahman oshriyeh 1
  • Khani, Mohammad Reza 2
  • Mohammad Asadi 3
1 University of Science and Education of the Holy Qur'an
2 Center for Quranic Interpretation and Science Qom Seminary
3 Research Institute of Higher and University
چکیده [English]

One of the most important issues related to the Qur'anic interpretation of the Qur'an is the study of the position of interpretative narratives in this interpretative method. Allameh Tabatabai and Master Sadeqi Tehrani are from Shiite and famous commentators in this method of interpretation. Some scholars believe that these two thinkers, relying on the Qur'anic interpretation method, deny referring to tradition in the interpretation of the Qur'an. Although the elemental appearance of some of the terms of these two interpretations of the conjunction is such a statement, the consideration of the evidence in his words and the attention to their practical approach to the interpretation of the Qur'an proves the opposite. From the perspective of the Allameh, the Holy Qur'an is independent in its verbal implications and in the expression of true notions, and the role of the Prophet's (PBUH) and Ahlul-Bayt (AS) is only a teaching and guiding role in understanding what the Quran means and independently implies. Professor Sadeqi Tehrani also considers the Holy Quran in expressing its true self, so that the innocent can interpret Qur'anic verses based on the Quran itself. However, due to the extent of their failure to achieve the goals of the Holy Qur'an, the Qasrins need to be innocent, so that in the guise of innocent expressions, they reach the same thing as the Qur'an has implicitly implied.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Interpretation of the Qur'an to the Quran
  • Sunnah
  • Allame Tabatabai
  • Sadeghi Tehrani

دوره 6، شماره 11
بهار و تابستان 1398
صفحه 0-0
  • تاریخ دریافت: 11 شهریور 1397
  • تاریخ بازنگری: 09 آذر 1398
  • تاریخ پذیرش: 23 اسفند 1397